Хоосон сандал
Сургуулийн хуучин ангид нэг сандал үргэлж хоосон үлддэг. Хэн ч тэнд суудаггүй.
Манай сургуулийн гуравдугаар давхрын 305 тоот ангид цонхны дэргэдэх сүүлийн сандал дээр хэн ч суудаггүй. Багш нар ч тэнд хүүхэд суулгадаггүй. Хүүхэд бүр үүнийг мэддэг ч шалтгааныг хэн ч мэддэггүй.
Нэг өдөр шинэ сурагч ирж, мэдэлгүй тэр сандал дээр суув. Ангид хэн ч юу ч хэлсэнгүй. Хичээлийн дунд багш нэрсийг уншиж, ирц бүртгэхэд шинэ сурагчийн нэр дуудагдах үед хоёр хоолой нэгэн зэрэг «Энд» гэж хариулав.
Шинэ сурагч маргааш нь өөр ангид шилжсэн. Харин тэр сандал дээр одоо ч хүүхэд суудаггүй бөгөөд ирцийн дэвтэрт сүүлийн мөрөнд хэний ч нэргүй, гэхдээ өдөр бүр «ирсэн» гэж тэмдэглэгдсэн нэг нүд бий.
Сургуулийн хуучин харуул нэг удаа хэлсэн нь: «Тэр хүүхэд тэр ангидаа ирсээр байгаа юм. Түүнд суух газар л хэрэгтэй». Тэгээд бид түүнд суух газар үлдээдэг.